Η Σοφία και ο Χάρης  είναι παντρεμένοι. Αλλά όχι μεταξύ τους. Διαφορετικά σπίτια, ίδια προβλήματα και μια φράση να περιφέρεται  στον αέρα… “Μα, γιατί δε με καταλαβαίνεις;”.Αυτήν την εβδομάδα η Σοφία πάει για ψώνια!!!

Γράφουν ο Χάρης Σταυρουλάκης και η Σοφία Κλιάνη

 

Ο Χάρης λέει…

Κι έρχεται το Σάββατο το πρωί και λες σήμερα θα χαλαρώσω…ΌΟΟΟΧΙ, μην τόσο αισιόδοξος!

Με τη πρώτη γουλιά καφέ σου πετάει ένα «Μωρό μου, σήμερα θα πάμε για ψώνια στα μαγαζιά?»  ή «Μωράκι, σήμερα θα πάω στα μαγαζιά με τις φίλες μου» και σου βγαίνει ο καφές από τη μύτη. Είναι λίγο μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Στην πρώτη περίπτωση παίζεις με τα νεύρα σου και με τη πιστωτική σου κάρτα και στη δεύτερη μόνο με την ισορροπία της πιστωτικής, οπότε στη ζυγαριά υπερισχύει η επιλογή στην οποία μπορείς τουλάχιστον να περισώσεις λίγη από τη ψυχική σου υγεία. ΑΝ φυσικά έχεις επιλογή…(συνήθως δεν…)

Όλοι θα έχετε δει αυτό το αποτρόπαιο θέαμα αντρών έξω από mall και πολυκαταστήματα να στέκουν με την τσαντούλα της γυναίκας τους ή τα προηγούμενα ψώνια απορημένοι για το τι μπορεί να έχουν κάνει για να αξίζουν αυτό το μαρτύριο. Μόνο μπολάκι με νερό στην είσοδο του μαγαζιού δεν μας έχουν βάλει ακόμα!

Ή τους άλλους που επιλέγουν να μπουν μέσα μαζί της και καταλήγουν να την ακολουθούν από πίσω σε όλο το κατάστημα με βλέμμα κενό και περπατησιά κατάδικου.

Εσείς όμως απτόητες. Αγέρωχες. Συνεχίζετε μέχρι να «ξεκοκκαλίσετε» και το τελευταίο εκατοστό ραφιού. Ακούραστες. Αυτό το «ακούραστες» που το πάτε; Βγαίνουμε για περπάτημα και σου λέει στα 10 λεπτά «πονέσανε τα ποδαράκια μου» ή τους λες να κατεβάσουν κι αυτές μια φορά τα σκουπίδια και σου λένε «δε μπορώ, είναι πολύυυ βαριά…», ΑΛΛΑ στα ψώνια μπορείτε να περπατάτε ώρες ατελείωτες φορτωμένες με τσάντες χωρίς να γκρινιάξετε ούτε μια φορά(ίσως το μοναδικό καλό που μπόρεσα να εντοπίσω).Ψάχνουμε γύρω γύρω για καρέκλα να κάτσουμε και –όπως έχει πει κι ένας φίλος στο twitter και το κλέβω- μετά από τόσες ώρες ορθοστασίας, η ιδέα να κάτσουμε λίγο στη καρέκλα της Max Factor να μας βάψουν φαντάζει τόσο ελκυστική!

Μερικές χρησιμοποιούν και το δόλωμα «έλα μαζί για να πάρεις κι εσύ αυτό το παντελόνι που έχεις δει και καμιά φορμούλα!».  ΤΣΙΜΠΑΤΕ. Θα κάνετε περίπου 15 λεπτά για να τελειώσετε με τα ψώνια σας και περίπου 4ώρες και 45 λεπτά άσκοπη περιπλάνηση χωρίς νόημα. Γιατί εμείς πάμε να αγοράσουμε αυτό που θέλουμε, ενώ εσείς πάτε να δείτε τι θέλετε να αγοράσετε, ΤΕΡΑΣΤΙΑ διαφορά!

Και μην ακούσω επιχειρήματα για κρίση και έλλειψη χρημάτων. Ίδιες ΑΚΡΙΒΩΣ ώρες περπάτημα, απλά λιγότερα ψώνια. Γιατί DNA…

Α! Και για να μη ξεχνιόμαστε….ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΜΕ,Ε?

 

Η Σοφία απαντάει…

Ωραίο θέμα διαλέξαμε για αυτή την εβδομάδα… Ψώνια! Τι ωραία λέξη…! Θα μπορούσα να γράφω ώρες γι’ αυτό, όπως άλλωστε μπορώ να κάνω και την ίδια τη δραστηριότητα. Για να είναι δίκαιη και ειλικρινής, θα ξεκινήσω το κείμενό μου δηλώνοντας το εξής: ένοχη!

Χωρίς δεύτερη σκέψη παραδέχομαι όλα τα παραπάνω (μέχρι κι εγώ γέλασα με τον εαυτό μου όταν τα διάβαζα) και μπορώ να προσθέσω και λίιιιιγα ακόμα… Τα ψώνια είναι ιερά. Δεν κοροϊδεύουμε τα ψώνια. Τα «ψώνια», όπως και «τα μαγαζιά», δεν είναι μια απλή ορολογία αλλά μάλλον κλάδος της γυναικείας ψυχολογίας. Έχω πολλές φορές σκεφτεί ότι υπάρχει μια έξτρα ορμόνη που παράγεται στον γυναικείο εγκέφαλο όταν εκείνη ψωνίζει, που προκαλεί θετικά συναισθήματα(κάτι σαν «ψωνίνη» θα έλεγε κανείς!).

Παραδέχομαι πως έχω πιάσει τον εαυτό μου να κοιτά επί είκοσι ολόκληρα λεπτά το ράφι με τις σόδες στο σούπερ μάρκετ και (φυσικά!) να μη μπορώ να διαλέξω ποια (ΣΟΔΑ!!!) να πάρω. Και ναι! Έχω δοκιμάσει 48 φορέματα για να καταλήξω να πάρω το πρώτο (αχά). Και ίσως έχουν τραυματιστεί τα πόδια μου από τα παπούτσια σε κάποια μεγάλη εξόρμηση στα μαγαζιά. Εντάξει… θα πω κι αυτό. Έχω ξοδέψει αμύθητο ποσό για να αγοράσω τέσσερα (ναι τέσσερα, 4 ,τέσσερα!!!) μαγιό, που ακόμα δεν έχω φορέσει(τα είχα πάρει για όταν αδυνατίσω…). Και άλλα πολλά που είναι καλύτερα να μη φανερώσω δημόσια ,για την διαφύλαξη της ψυχικής υγείας του άντρα μου….

Πάντως, για να υπερασπιστώ λίγο και το φύλο μου, δε νομίζω ότι είναι δα και τόσο μαρτυρική η διαδικασία αυτή για εσάς. Σαν να θέλετε και λιγουλάκι να παραπονεθείτε βρε αδερφέ. Μη μου πεις, λοιπόν, ότι όταν βγαίνετε εσείς για ψώνια δεν κάνετε τα ίδια και χειρότερα… Εντάξει, ίσως σε άλλο τομέα, αλλά μη μου πεις! Ότι δεν ξοδεύετε περιουσίες ολόκληρες για μια ρακέτα! Ή μια μπάλα! Ή ένα παιχνίδι για κονσόλα! Ή μια κιθάρα! Ή ένα μικρόφωνο! Και ότι δεν τρέχετε σαν παιδάκια σε παιδική χαρά όταν βρεθείτε σε μπουτίκ ομάδας σε άλλη χώρα. Και για να λέμε και όοοολη την αλήθεια… Τι δουλειά έχετε μόνοι σας στο Hondos Center; Για να μην πω πόση ώρα μπορεί να σας πάρει να διαλέξετε παλτό(που θα φορέσετε από καμία έως μία φορές).

Για να μη μακρηγορώ… Είναι ΤΟΣΟ χαριτωμένο αυτό το «Μακάρι να υπάρχει ελεύθερος σκοπευτής στο εμπορικό» βλέμμα σας, που δε θα σας το στερήσουμε ποτέ!

Α!Και για να μη ξεχνιόμαστε….ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΜΕ,Ε?

Print Friendly

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published.