Δέκα χρόνια πριν, προσπαθούσα να βοηθήσω την μικρή και πολύ αγαπημένη μου ξαδέρφη Σοφία,  στα μαθηματικά. Το πρόβλημα, που τώρα μου διαφεύγει, απλό μα η μικρή δεν έλεγε να το καταλάβει. Έτσι, ως μεγάλη και χωρίς υπομονή αποφάσισα να το απλοποιήσω : « Πώς να σου το πω βρε παιδάκι μου; Πες ότι έχεις 1500 γραμματόσημα και θες να τα μοιράσεις στους 500 φίλους σου», είπα. Τη σιωπή λίγων δευτερολέπτων  διαδέχτηκαν δυνατά γέλια και από τις δυο μας, σχεδόν πέσαμε από τις καρέκλες μας! «Πες πως η γιαγιά έχει 1500 σουβλάκια και θέλει να τα μοιράσει στα 500 εγγόνια της.», μου είπε και τα γέλια συνεχίστηκαν.

Εκείνη την εποχή, που δεν υπήρχαν μέσα κοινωνικής δικτύωσης στο βαθμό που υπάρχουν τώρα, ήταν αδιανόητο για κάποιον να έχει 500 φίλους… Σήμερα τα πράγματα είναι αλλιώς. Σήμερα οι περισσότεροι από εμάς απαριθμούμε από δεκάδες έως χιλιάδες «φίλους»- τι έξυπνη λέξη!- και ανταλλάσουμε πληροφορίες διαδικτυακά.  Η ορολογία που χρησιμοποιείται δεν είναι καθόλου τυχαία και στόχο της έχει την ενίσχυση του «εγώ» του εκάστοτε χρήστη. « Αιτήματα φιλίας» που κάποτε είχαν ως επιλογή την «απόρριψη», βαριά λέξη να αντέξει ένας αιτών διαδικτυακής φιλίας,  που αντικαταστάθηκε με ένα πιο υποφερτό «όχι τώρα». «Σκουντήματα» και «μου αρέσει»( για «δε μου αρέσει» ούτε λόγος) και ο χρόνος σου περνάει ευχάριστα με τους «ακόλουθούς» σου με τους οποίους «μοιράζεσαι» πράγματα που έχουν να κάνουν με το «προφίλ» και το «στάτους» σου!

Κάτι που μπορείς επίσης να κάνεις ελεύθερα, είναι να κατασκοπεύσεις! Τον οποιονδήποτε! Μπορεί να πιάσεις τον εαυτό σου να κοιτάει φωτογραφίες αγνώστων από τις διακοπές τους στην Πάρο ή από το γάμο τους ή από την κηδεία της γιαγιάς τους, σαν να είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα να κάνει κανείς ένα οποιοδήποτε απόγευμα. Το να νιώσεις, τουλάχιστον, άσχημα είναι μια καλή αρχή… Μπορείς ακόμα, να είσαι μέσα αλλά να φαίνεται πως δεν είσαι! Μεγάλο προνόμιο για να ξεγελάς τους διαδικτυακούς σου φίλους ότι έχεις και αληθινή ζωή… Τέλος, μπορείς να κάνεις φίλους με τους οποίους δε θα συνομιλήσεις ποτέ αλλά( πώς να το κάνουμε;), οι 1000 φίλοι είναι ένας δελεαστικός  στόχος!

Τα βράδια του Σαββάτου( ή της Παρασκευής ή της Πέμπτης) μπορείς να είσαι με την ένδειξη “online” στο chat αλλά να μη μιλάς με κανέναν και να ανεβάζεις τραγούδια… Αυτό ίσως να σημαίνει «Θα ήθελα να είμαι κάπου αλλού, αλλά είμαι εδώ και λουστείτε τη μοναξιά μου», ή «Περιμένω να μπει κάποιος συγκεκριμένος και να δει ότι είμαι εδώ», ή «Μιλήστε μου πιστοί μου ακόλουθοι τώρα που έχετε την ευκαιρία», ή και τίποτα από τα παραπάνω…

Εγώ προσωπικά, νιώθω ευλογημένη που υπάρχω στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δίχως αυτά δε θα ήξερα τι χρώμα νύχια έχουν οι φίλες μου ούτε τι φαγητό μαγείρεψαν στους καλούς τους. Δε θα γνώριζα τα μωρά-σχέσεις-φίλους-κατοικίδια τους ούτε θα έβλεπα τα ειδυλλιακά τοπία στα μέρη που επισκέπτονται ή ότι ξέρουν να ανάβουν φωτιά σε τζάκι. Δε θα ήξερα τι παρήγγειλαν στο εστιατόριο μη γνωρίζοντας έτσι τι ήταν αυτό που τους έστειλε στη λεκάνη της τουαλέτας. Δε θα γέλαγα με τα αστεία που , μέσα στη μοναξιά τους, δεν είχαν με ποιον να μοιραστούν. Ας σοβαρευτούμε. Άσε τα λάικ κι έλα να πιούμε ένα καφεδάκι αδερφέ.  Μοιράσου τη ζωή σου με ανθρώπους όχι με άβαταρ…

ΥΓ. Λες να είναι τυχαίο που τον τελευταίο καιρό μου εμφανίζεται ένα παράθυρο στο facebook που μου λέει «ΕΣΥ ΤΙ ΔΕΙΚΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΕΧΕΙΣ; ΜΕΤΡΗΣΕ ΤΟ IQ ΣΟΥ ΤΩΡΑ»;

Print Friendly

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published.